Haft co to scieg

Haft co to scieg

Ścieg hafciarski to charakterystyczny sposób przewlekania nitki igłą przez tkaninę. Możemy wyodrębnić wiele ściegów hafciarskich i ich odmian. Istnieje kilka podstawowych grup: ściegi przed igłą, ściegi za igłą, ściegi zadziergiwane,

ściegi krzyżowane, ściegi mereżkowe, haft właściwy oraz aplikacje.

Bardzo prawdopodobne jest, że kolebką haftu była Azja. Wzmianki o nim możemy znaleźć już w Starym Testamencie; w świątyni Jahwe, wzniesionej przez króla Salomona (pocz. I w. p.n.e.), znajdowała się haftowana zasłona. Haft był również obecny w kulturze starożytnego Babilonu. W VII wieku p.n.e. znano go również w Chinach. Tam, przez stulecia, na skutek łatwego dostępu do jedwabnych nici, sztuka hafciarska osiągnęła bardzo wysoki poziom. Haftowane stroje i tkaniny

eksportowano z Chin na całą Europę. Sztuka haftu dotarła również do Egiptu i faraonów, a także do starożytnej Grecji. Dekoracja zawierające haft występowały także na tkaninach i skórach odkrytych w kurhanach Scytów – koczowniczych ludach, które między VII a III w. p.n.e. zamieszkiwały czarnomorskie stepy.

U progu ery nowożytnej rozkwit haftu związany był z kręgiem kultury bizantyjskiej. Znalazł on powszechne zastosowanie w dekorowaniu odzieży i wnętrz pałacowych, ale przede wszystkim haftem zdobiono szaty liturgiczne i tkaniny upiększające świątynie. Ponieważ haft się rozwijał i cieszył popularnością powstawały nowe techniki i wzornictwo.

W Europie rozwój haftu nastąpił w średniowieczu, wtedy to do haftu zaczęto używać nie tylko nici, ale także pereł, drogich kamieni, pasemek złota czy srebra.

Pomysły były przeróżne, zdobiono nim stroje, elementy wyposażenia wnętrza, a nawet uprząż wierzchowców i proporce, a także namioty. Najstarsze zachowane hafty pochodzą z Anglii z początków X wieku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.